Άρθρο – Φωτογραφία πουλιών – Επιλογή εστιακού μήκους ανάλογα με την απόσταση και το μέγεθός τους

Άρθρο – Φωτογραφία πουλιών – Επιλογή εστιακού μήκους ανάλογα με την απόσταση και το μέγεθός τους

Οσον αφορά την θεωρία, που πάντα καλό είναι να την ξέρει κανείς, φτιάξαμε το παρακάτω πινακάκι, που μπορεί ο καθένας να τυπώσει και να το παίρνει μαζί του για να έχει κάποιο μέτρο του τί μπορεί να κάνει και με ποιούς φακούς.

 

Το ζητούμενο είναι, για μιά καλή παρουσίαση της φωτογραφίας σε μέγεθος γύρω στα 1600 pixels στην μεγάλη της διάσταση, το θέμα μας να καταλαμβάνει τουλάχιστον το 1/3 του πλάτους του κάδρου την στιγμή της λήψης.

Ο πίνακας είναι χωρισμένος σε δύο μέρη, το επάνω μέρος αφορά αισθητήρες πλήρους κάλυψης (24χ36) ενώ ο δεύτερος πίνακας αφορά μηχανές με μικρώτερο αισθητήρα για τις οποίες υποθέσαμε ένα cropping factor x 1.5

Οι κόκκινες τιμές είναι οι μέγιστες αποστάσεις από τον αισθητήρα, σε μέτρα, ώστε το εκάστοτε πουλί, να πιάνει το ζητούμενο 1/3 του πλάτους του καρρέ μας.

Στην αριστερή (και δεξιά) στήλη είναι τα διάφορα μεγέθη πουλιών που συναντάμε στην φύση (σε εκατοστά), ξεκινώντας από το σπουργίτι των 10 εκατοστών και φτάνοντας στον αργυροτσικνιά των 100 εκατοστών.

Για παράδειγμα, εάν έχουμε μία μηχανή πλήρους φορμά και θέλουμε να φωτογραφίσουμε έναν αετό στα 40 μέτρα, το σωστό εστιακό μήκος είναι τα 600mm ενώ αν έχουμε μία μηχανή με μικρώτερο αισθητήρα, το σωστό εστιακό μήκος για αυτή την απόσταση είναι τα 400 mm.

 

birds_distance

 

Εξυπακούεται ότι ο πίνακας αυτός αναφέρεται σε πουλιά τα οποία κάθονται (στο έδαφος, σε κλαδί ή στο νερό), έχουν δηλαδή το ελάχιστο δυνατόν μέγεθος. Εφόσον τα πουλιά πετάνε ή έχουν ανοιχτά τα φτερά τους (επίδειξη ζευγαρώματος) το μέγεθός τους αυξάνεται και έτσι, για συγκεκριμένη απόσταση αρκεί και ένα μικρότερο εστιακό μήκος. Για τα περισσότερα πουλιά, το μέγεθος πρακτικά διπλασιάζεται (εφόσον το άνοιγμα των φτερών είναι μετωπικό προς τον αισθητήρα μας) συνεπώς και το εστιακό μήκος, για δεδομένη απόσταση, υποδιπλασιάζεται. Ετσι, στο παράδειγμα του αργυροτσικνιά που αναφέραμε προηγουμένως, εφόσον έχει ανοίξει τα φτερά του και είναι στραμένος προς το μέρος μας, αρκεί ένας φακός 400mm για μία καλή λήψη από τα 100 περίπου μέτρα.

Το εστιακό μήκος εννοείται ως το συνολικό εστιακό μήκος, μπορεί δηλαδή κάποιος να έχει 600mm ωφέλιμο εστιακό μήκος, χρησιμοποιώντας ένα τηλεμετατροπέα (teleconverter) 2x επάνω στον φακό των 300mm.
Σε αποστάσεις πάνω από 40 μέτρα (πολλές φορές και σε μικρώτερες) διάφοροι παράγοντες μειώνουν την απόδοση των φακών. Τα θερμικά κύματα το καλοκαίρι, καθώς και η υγρασία μειώνουν την καθαρότητα της εικόνας συνεπώς αφενός μεν χρειαζόμαστε εξαιρετικά καλούς φακούς για να αποδώσουν τα μέγιστα ενώ θα πρέπει να μειώνουμε αυτές τις θεωρητικές αποστάσεις αν οι περιστάσεις δεν ευνοούν τις πολύ μακρυνές λήψεις. Αλλωστε, δύο παράγοντες που εγγυώνται μιά καλή ποιοτικά φωτογραφία είναι το καλό φως και η ελάχιστη απόσταση από το θέμα μας, ανεξαρτήτως φακού.

Σε μηχανές υψηλής ανάλυσης (από 24 mpixels και επάνω) είναι πιθανόν να μπορέσει κάποιος να πάρει μιά αποδεκτή φωτογραφία σε σχετικά μεγαλύτερες αποστάσεις, αλλά από την εμπειρία μας, καλό είναι να ακολουθεί τον πίνακα που παραθέτουμε.

Καλές λήψεις.

Κώστας Παπαπάνος – Γεώργιος Ι. Ρεκλός